|
Nicole
Kroon is sinds juni 2026 directeur Ambtenaar en Organisatie
(A&O) bij het ministerie van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties (BZK). Hiervoor heeft ze verschillende
managementfuncties gehad, zowel binnen als buiten de
Rijksoverheid. In dit artikel gaat Nicole in op haar keuze voor
de Rijksoverheid, welke plannen ze heeft als directeur en wat zij
de medezeggenschap meegeeft.
Ik heb een groot publiek hart en heb daarom bewust voor werken
bij de overheid gekozen. Die betrokkenheid bij het publieke
belang is al in mijn jeugd ontstaan. Ik was vijftien jaar oud
toen ik van de stad Rotterdam naar het Westland verhuisde. Als
buitenstaander ervoer ik dat daar er anders werd gekeken naar
mensen die buiten de norm vielen. Dit gold voor mij als
nieuwkomer daar, maar ook voor mensen die vanuit de steden buiten
het Westland in de kassen kwamen werken. Dat raakte mij. Dat niet
iedereen vanzelfsprekend werd geaccepteerd als mens, heeft een
diepe indruk op mij gemaakt*.
Ik besloot mij aan te sluiten bij een anti-discriminatie
beweging. Hier schreef ik onder andere artikelen, die ik ook naar
dagbladen stuurde. Een van mijn artikelen ging over een perzik.
Iedereen heeft, net zoals een perzik, een andere huid, maar in de
kern hebben we allemaal dezelfde pit. Ieder mens mag er zijn,
ongeacht hoe je eruitziet of waar je vandaan komt. Iedereen heeft
een hart dat geraakt kan worden. Wat je niet wil dat jou
overkomt, moet je ook een ander niet laten overkomen.
Van nature ben ik breed geïnteresseerd en daarom ben ik werkzaam
geweest bij vijf ministeries en een gemeente en in verscheidende
functies. Ik geloof dat complexe maatschappelijke vraagstukken
zelden vanuit één perspectief kunnen worden opgelost. De mooiste
oplossingen ontstaan wanneer je vraagstukken vanuit verschillende
invalshoeken bekijkt en meerdere disciplines met elkaar verbindt.
Deze multidisciplinaire manier van denken helpt mij om draagvlak
te creëren. Je hebt niks aan besluiten die in een la verdwijnen.
Besluiten moeten ook worden uitgevoerd en bijdragen aan een
overheid die Nederland verder brengt: daar zit mijn publieke
hart.
Na ruim 7 jaar directeur te zijn geweest bij het ministerie van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) besloot ik dat het tijd
was voor een volgende stap. Het coalitieakkoord van
Kabinet-Jetten was gepubliceerd en ik wilde graag bijdragen aan
de slagvaardige overheid. Hoe ik mijn leiderschapsstijl zou
omschrijven? Ik ben open, benaderbaar en duidelijk in mijn
communicatie. Ook vind ik het belangrijk om de zonnige kant van
het werk te zien. Ik blijf niet te lang in het verleden hangen,
maar kijk vanuit de huidige situatie naar de kansen die er
liggen. Natuurlijk is er bij tegenslagen ruimte om te balen, maar
daarna is het tijd om door te pakken. Ook hebben mijn ervaringen
in het Westland nog altijd invloed op mijn werkende leven. Binnen
de Rijksoverheid heb je allerlei verschillende rollen: of je nu
SG, beleidsmedewerker, toezichthouder of managementondersteuner
bent, we dragen allemaal bij aan het publieke belang. Ook hier
geldt: iedereen is gelijkwaardig. We zijn allemaal mens.
Ik ben bij BZK in een dynamische tijd begonnen: vanuit een
tijdelijke werkorganisatie vindt er een reorganisatie plaats en
er ligt een ABDTopConsult adviesrapport. Hoe ik hiermee omga? Ik
probeer orde, regelmaat en stabiliteit te creëren. Dit vraagt
mijns inziens om een goede verbinding met de mensen binnen de
directie waarmee ik werk. Dit is de reden waarom ik bewust op
dezelfde etage ben gaan werken als deze collega’s. Ik loop
regelmatig een rondje over de verdieping en maak graag een
praatje met collega’s. Juist in die informele momenten hoor je
wat er leeft onder de medewerkers. Het ABDTopConsult rapport
heeft impact gehad bij de mensen. Dit is begrijpelijk, want als
jij je iedere dag inzet om ons land verder te brengen, dan is de
kritische noot uit het rapport niet makkelijk om te lezen. Ik
vind het belangrijk om daar ruimte voor te geven en
tegelijkertijd vooruit te kijken. Ook hier geloof ik in
positiviteit: we zetten onze schouders eronder en bezien samen
wat nodig is om verder te gaan. Daarnaast ben ik transparant over
de ontwikkelingen. Niet pas achteraf, maar juist aan de voorkant
neem ik collega’s mee in wat er speelt. Dit doe ik bijvoorbeeld
tijdens de Keek op de Week. Ook introduceren we directiebijeenkomsten
en is er een klankbordgroep in het leven geroepen. Een
klankbordgroep is voor mij ook écht een klankbordgroep. Ik vind
het belangrijk dat mensen vrijuit kunnen zeggen wat zij vinden,
ook als dat kritisch is.
Ik wil graag bijdragen aan de slagaardige overheid. Een grote
uitdaging. Dit vraagt ook dat we kritisch kijken hoe we dit zelf
organiseren. Daarom ben ik begonnen met het maken van een
overzicht van waar de directie zich mee bezighoudt. Wat mij
opvalt, is hoeveel verschillende stakeholders zich bezighouden
met slagvaardige overheid, denk aan de SG’s, pSG’s en de GOR
Rijk. Juist omdat zoveel partijen vanuit verschillende rollen aan
dit onderwerp werken, is het volgens mij belangrijk om de
inspanningen met elkaar te verbinden. Om het behapbaar en
effectief te houden, hebben we een gezamenlijke strategie nodig
waar al dit werk samenkomt.
Wat ik wil meegeven aan de medezeggenschap binnen de
Rijksoverheid? Beschouw het Rijk als één werkgever. Dit betekent
dat je moet kijken naar: wat kan collectief, tenzij… Dit geldt
ook voor dienstverlening: wat kan generiek, tenzij… In de huidige
situatie worden er veel uitzonderingen gemaakt. Ik vraag mij af
of die altijd nodig zijn en of ze leiden tot verdere
versnippering. Door meer naar het geheel te kijken, kunnen we
volgens mij meer samenhang en eenvoud creëren.
En voor nu? Ook tijd vrijmaken om te genieten van de
zomerperiode! Ik ben deze zomer samen met mijn man door Andalusië
in Spanje getrokken. Daarnaast ben ik met mijn dochter een weekje
naar Ameland geweest.
*Hoewel
de periode (1985) dat ik woonde in het Westland voor mij niet
altijd positief was, wil ik benadrukken dat dit mijn persoonlijke
ervaring is. Ik wil geen afbreuk doen aan mensen die met plezier
wonen in het Westland.
|
.png)